Pse kjo punë duhet të mbetet njerëzore.

Arti arrin atje ku fjalët shpesh nuk munden.

Trauma rrallë paraqitet me emër. Shfaqet në heshtje, dyshim, kujtesë, gjuhë trupi dhe në atë që personi ende nuk mund ta thotë. Arti i vëllait tim jeton këtu sepse bukuria, cenueshmëria dhe mbijetesa janë gjithashtu pjesë e historisë.

Për avokatët, kuptimi praktik është i qartë: nuk i qasem traumës si listë kutish. E qasem si diçka të jetuar, shpesh të thënë vetëm pjesërisht, dhe e formësuar nga ajo që personi është detyruar të mbajë mbi vete.